اربعین
دلیل بزرگداشت اربعین حسینی چیست؟
اربعین -اعتبار اربعین امام حسین (ع) از قدیم الایام میان شیعیان و در
تقویم تاریخی وفاداران به امام حسین (ع) شناخته شده بوده است. کتاب
مصباح المتهجد شیخ طوسی که حاصل گزینش دقیق و انتخاب معقول شیخ طوسی از
روایات فراوان در باره تقویم مورد نظر شیعه در باره ایام سوگ و شادی و دعا
و روزه وعبادت است، ذیل ماه «صفر» مینویسد: نخستین روز این ماه(ماه صفر)
(از سال 121)،روز کشته شدن زید بن علی بن الحسین است.
روز سوم این ماه(صفر) از سال 64روزی است که
مسلم بن عقبه پرده کعبه را آتش زد و به دیوارهای آن سنگپرتاب نمود در حالی
که به نمایندگی از یزید با عبدالله بن زبیر در نبرد بود.
روز 20 صفر ـ یعنی اربعین ـ زمانی است که حرم امام حسین (ع) یعنی
کارواناسرا، از شام به مدینه مراجعت کردند. و روزی است که جابر بن عبدالله
بنحرام انصاری، صحابی رسول خدا (ص)، از مدینه به کربلا رسید تا به
زیارت قبر امام حسین (ع) بشتابد و او نخستین کسی است از مردمان که قبر
آنحضرت را زیارت کرد.
در روز اربعین زیارت امام حسین (ع) مستحب است واین زیارت، همانا خواندن
زیارت اربعین است که از امام عسکری (ع) روایت شده که فرمود: علامات مؤمن
پنج تاست: خواندن 51 رکعت نماز در شبانهروز ـ نمازهای واجب و نافله و
نماز و شب ـ به دست کردن انگشتری دردست راست، برآمدن پیشانی از سجده، و
بلند خواندن بسم الله الرحمنالرحیم در نماز.
شیخ طوسی سپس متن زیارت اربعین را با سند به نقل از حضرت صادق علیه السلام
آورده است: السلام علی ولی الله و حبیبه، السلام علی خلیل الله ونجیبه،
السلام علی صفی الله و ابن صفیه...
این مطلبی است که شیخ طوسی، عالم فرهیخته و معتبر و معقول شیعه در
قرنپنجم در باره اربعین آورده است. طبعا بر اساس اعتباری که روز اربعین
در میان شیعیان داشته است، از همان آغاز که تاریخش معلوم نیست، شیعیان
به حرمت آن، زیارت اربعین میخواندهاند و اگر میتوانستهاند مانند جابر
بر مزار امام حسین (ع) گرد آمده و آن امام را زیارت میکردند. این سنت
تا به امروز درعراق با قوت برپاست و شاهدیم که میلیونها شیعه عراقی و غیر
عراقی در این روز بر مزار امام حسین (ع) جمع می شوند.
در اینجا و در ارتباط با اربعین چند نکته را باید توضیح داد.
